W co wierzymy

Wy­zna­nie wiary Ko­ścioła Zie­lo­no­świąt­ko­wego w Pol­sce 

• Wie­rzymy, że Pi­smo Święte – Bi­blia – jest Sło­wem Bo­żym, nie­omyl­nym i na­tchnio­nym przez Du­cha Świę­tego, i sta­nowi je­dyną normę wiary i ży­cia. 
• Wie­rzymy w Boga w Trójcy Świę­tej je­dy­nego, w oso­bach Ojca i Syna, i Du­cha Świę­tego. 
• Wie­rzymy w Sy­no­stwo Boże Je­zusa Chry­stusa, po­czę­tego z Du­cha Świę­tego, na­ro­dzo­nego z Ma­rii Dzie­wicy; w Jego śmierć na krzyżu za grzech świata i Jego zmar­twych­wsta­nie w ciele; w Jego wnie­bo­wstą­pie­nie i po­wtórne przyj­ście w chwale. 
• Wie­rzymy w po­jed­na­nie z Bo­giem przez opa­mię­ta­nie i wiarę w ewan­ge­lię, w chrzest i Wie­cze­rzę Pań­ską. 
• Wie­rzymy w chrzest Du­chem Świę­tym, prze­ży­wa­nie pełni Du­cha i Jego da­rów. 
• Wie­rzymy w je­den Ko­ściół, święty, po­wszechny i apo­stol­ski. 
• Wie­rzymy w uzdro­wie­nie cho­rych jako znak ła­ski i mocy Bo­żej. 
• Wie­rzymy w zmar­twych­wsta­nie i ży­cie wieczne. 

Ko­men­tarz do wy­zna­nia wiary Ko­ścioła Zie­lo­no­świąt­ko­wego w Pol­sce

1. Pi­smo Święte
Pi­smo Święte jest w pełni wy­star­cza­jącą, pewną, nie­omylną normą po­zna­nia, wiary i po­słu­szeń­stwa, które sta­no­wią o zba­wie­niu. Jest ono w ca­ło­ści na­tchnio­nym przez Du­cha Świę­tego Sło­wem Bo­żym. Dla­tego oświe­ce­nie przez Du­cha Świę­tego jest ko­nieczne do jego wła­ści­wego zro­zu­mie­nia. Pi­smo Święte, czyli za­pi­sane Słowo Boże za­wiera na­stę­pu­jące księgi, które dzielą się na Stary i Nowy Te­sta­ment:

Stary Te­sta­ment:
Księga Ro­dzaju, Księga Wyj­ścia, Księga Ka­płań­ska, Księga Liczb, Księga Po­wtó­rzo­nego Prawa, Księga Jo­zu­ego, Księga Sę­dziów, Księga Rut, 1 Księga Sa­mu­ela, 2 Księga Sa­mu­ela, 1 Księga Kró­lew­ska, 2 Księga Kró­lew­ska, 1 Księga Kro­nik, 2 Księga Kro­nik, Księga Ez­dra­sza, Księga Ne­he­mia­sza, Księga Es­tery, Księga Hioba, Księga Psal­mów, Księga Przy­słów, Księga Ka­zno­dziei (Ko­he­leta, Ekle­zja­stesa), Pieśń nad Pie­śniami, Księga Iza­ja­sza, Księga Je­re­mia­sza, La­men­ta­cje, Księga Eze­chiela, Księga Da­niela, Księga Oze­asza, Księga Jo­ela, Księga Amosa, Księga Ab­dia­sza, Księga Jo­na­sza, Księga Mi­che­asza, Księga Na­huma, Księga Ha­ba­kuka, Księga So­fo­nia­sza, Księga Ag­ge­usza, Księga Za­cha­ria­sza, Księga Ma­la­chia­sza.

Nowy Te­sta­ment:
Ewan­ge­lia wg Ma­te­usza, Ewan­ge­lia wg Marka, Ewan­ge­lia wg Łu­ka­sza, Ewan­ge­lia wg Jana, Dzieje Apo­stol­skie, List do Rzy­mian, 1 List do Ko­ryn­tian, 2 List do Ko­ryn­tian, List do Ga­la­cjan, List do Efe­zjan, List do Fi­li­pian, List do Ko­lo­san, 1 List do Te­sa­lo­ni­czan, 2 List do Te­sa­lo­ni­czan, 1 List do Ty­mo­te­usza, 2 List do Ty­mo­te­usza, List do Ty­tusa, List do Fi­le­mona, List do He­braj­czy­ków, List Ja­kuba, 1 List Pio­tra, 2 List Pio­tra, 1 List Jana, 2 List Jana, 3 List Jana, List Judy, Apo­ka­lipsa.
Re­fe­ren­cje bi­blijne: Rdz 1,1; Ps 19,2–5; Prz 22,19–21; Łk 24,27.44; Rz 1,19–21; 2,14–15; Ef 2,20; 1 Tes 2,13; 2 Tm 3,15–17; Hbr 1,1–2; 2 P 1,19–21; 1 J 5,9.

2. Bóg Trój­je­dyny
Jest tylko je­den żywy i praw­dziwy Bóg. Jest On sa­mo­istny i nie­skoń­czony w swo­jej isto­cie i do­sko­na­ło­ści. Tylko On po­siada nie­śmier­tel­ność i prze­bywa w świa­tło­ści nie­do­stęp­nej. Bóg stwo­rzył niebo i zie­mie, świat lu­dzi i anio­łów. Bóg je­dyny ob­ja­wił się jako Byt w trzech oso­bach – Ojca i Syna, i Du­cha Świę­tego – które sta­no­wią jed­ność w isto­cie, mocy i wiecz­no­ści.
Re­fe­ren­cje bi­blijne: Rdz 17,1; Wj 3,14; Pwt 4,15–16; 6,4–6; 1 Krl 8,27; Ps 90,2; Iz 6,3; 46,9–10; 48,12; Jr 10,10; 23,23–24; Ml 3,6; Mt 28,19; J 1,1–3.18; 4,24; Rz 9,5; 11,35–36; 1 Kor 8,4–6; 2 Kor 13,13; 1 Tm 1,17; Hbr 2,6; 1J 5,8; Ap 1,17–18.

3. Je­zus Chry­stus
Je­zus Chry­stus jest jed­no­ro­dzo­nym Sy­nem Bo­żym – od­wiecz­nym i wcie­lo­nym Sło­wem Boga – który się po­czął z Du­cha Świę­tego i na­ro­dził się z Ma­rii Dzie­wicy. Po­siada dwie na­tury – bo­ską i ludzką, jest Sy­nem Bo­żym i Sy­nem Czło­wie­czym. On po­niósł śmierć na krzyżu za grzech świata i zmar­twych­wstał w ciele dla uspra­wie­dli­wie­nia wie­rzą­cych. Po zmar­twych­wsta­niu Je­zus Chry­stus wstą­pił do nieba i za­siadł na pra­wicy Ojca, skąd przyj­dzie po­wtór­nie. Je­zus Chry­stus jest je­dy­nym po­śred­ni­kiem mie­dzy Bo­giem a czło­wie­kiem.
Re­fe­ren­cje bi­blijne: Wj 3,14; Ps 2,7; 22; 23; 24; 45,7–8; 110,1–4; Iz 42,1; 53; Mt l,23; 28,19; Łk l,31–33.35; J 1,14; 3,13.34; 5,22–23.27; 17,1.6.8.18.21–23.26; Dz 2,33.36; 3,22–23; 10,38–40; 17,31; 20,28; Rz 3,25–26; 8,3.29; 9,5; Ga 4,4. 2 Kor 13,13; Ef 1,22–23; Flp 2,11; Kol 1,19–20; 2,3; 1 Tm 2,5; Hbr 1,2; 2,14–17; 5,5–6; 7,22–26; 9,14-I5; 13,8; 1 J 5,20; Ap 13, 8.

4. Upa­dek i zba­wie­nie czło­wieka
Czło­wiek zo­stał stwo­rzony przez Boga jako istota prawa i czy­sta. Przez swój grzech utra­cił pier­wotną spra­wie­dli­wość i jego szczę­śliwą spo­łecz­ność z Bo­giem zo­stała prze­rwana. Grzech pierw­szego czło­wieka – jako męż­czy­zny i ko­biety – ob­jął wszyst­kich lu­dzi i dla­tego śmierć stała się udzia­łem wszyst­kich. Zba­wie­nie do­ko­nało się przez śmierć Je­zusa Chry­stusa, Ba­ranka Bo­żego na krzyżu i jest do­stępne każ­demu czło­wie­kowi z ła­ski Bo­żej przez wiarę. Skut­kiem zbaw­czej wiary jest uspra­wie­dli­wie­nie, od­ro­dze­nie, usy­no­wie­nie i uświę­ce­nie. Zbaw­czej wie­rze to­wa­rzy­szą do­bre uczynki.
Re­fe­ren­cje bi­blijne: Rdz l,26–28; 3,6.13.16–19; 6,5; Jr 17,9; Rz 3,10–20; 11,13; 5,12–21; Ef 2,8–10; 1 Tm 2,3–5; Tt 2,14.

5. Duch Święty
Duch Święty jest trze­cią, bo­ską osobą Trójcy Świę­tej. Z Jego na­tchnie­nia po­wstało Pi­smo Święte. Z Du­cha Świę­tego po­czął się Je­zus Chry­stus, który rów­nież “przez Du­cha wiecz­nego ofia­ro­wał sa­mego sie­bie bez skazy Bogu”. Duch Święty udziela się czło­wie­kowi w od­ro­dze­niu, chrzcie w Du­chu, na­peł­nie­niu oraz w du­cho­wych da­rach ła­ski Bo­żej.
Re­fe­ren­cje bi­blijne: Rdz 1,2; Ps 139,7; Iz 11,2; Mt 12,31; Łk 2,27; 4,18; 11,13; J 4,24; 14,16?17.26; 15,26; 16,13; Dz 2,4; 16,7; 21,11; Rz 1,4; 8,9.14; 1 Kor 6,19; 12,4.8–13; 2 Kor 1,22; 3,17; Ga 4,6; 1 P 1,11; 4,16; Ap 22,17.

6. Chrzest Du­chem Świę­tym
Chrzest Du­chem Świę­tym jest wy­zwo­le­niem Du­cha Świę­tego w wie­rzą­cych, wzmoc­nie­niem i udzie­le­niem du­cho­wych da­rów ła­ski, cha­ry­zma­tów, ku bu­do­wa­niu Ciała Chry­stu­so­wego – Ko­ścioła, dla sku­tecz­nej służby i świa­dec­twa. Zna­kiem chrztu Du­chem Świę­tym jest prze­mie­nione ży­cie, du­chowe dary ła­ski Bo­żej, w tym na­tchnione przez Du­cha Świę­tego, mó­wie­nie in­nymi ję­zy­kami (glo­so­la­lia).
Re­fe­ren­cje bi­blijne: Mt 3,11–12; Mk 1,8; Łk 3,16; 12,49–50; J 1,33; Dz 1,5; 2,4.17.38–39; 8,14–17; 10,44; 19,6; 1 Kor 12;14; Ef 4,4–16.

7. Usta­no­wie­nia Chry­stu­sowe
Chry­stu­sowe usta­no­wie­nia dla Ko­ścioła to – Chrzest i Wie­cze­rza Pań­ska. Chrzest w Ko­ściele jest chrztem wiary. Jest on zna­kiem wspól­noty z Chry­stu­sem w Jego śmierci i zmar­twych­wsta­niu, zna­kiem wsz­cze­pie­nia w Chry­stusa i prze­ba­cze­nia grze­chów. Chrzest jest wy­ko­ny­wany w imię Ojca i Syna, i Du­cha Świę­tego przez za­nu­rze­nie w wo­dzie. Wie­cze­rza Pań­ska jest wspo­mi­na­niem, pa­miątki śmierci Pań­skiej; ob­cho­dzona jest pod dwiema po­sta­ciami: chleba i wina. Chleb jest “spo­łecz­no­ścią ciała Chry­stu­so­wego”, kie­lich jest “spo­łecz­no­ścią krwi Chry­stu­so­wej”. Obec­ność Chry­stusa w Wie­cze­rzy Pań­skiej jest rze­czy­wi­sta, ale du­chowa, nie ma­te­rialna.
Re­fe­ren­cje bi­blijne: Mt 3,16; 28,18–20; Mk 16,15–16; Dz 2,38. 41; 9,10–18; Rz 6,3–10; Rdz 12; Mt 26,17–30; Mk 14,12–26; Łk 22,7–23; 24,29–31; J 13,21–30; 1 Kor 10,16–21; 11,23–34.

8. Uzdro­wie­nie cho­rych
Fi­zyczne ciało czło­wieka zo­sta­nie od­ku­pione do­piero w chwili po­wtór­nego, chwa­leb­nego przyj­ścia Je­zusa Chry­stusa przez zmar­twych­wsta­nie umar­łych i prze­mie­nie­nie ży­ją­cych, kiedy “to, co ska­zi­telne przy­oble­cze się w nie­ska­zi­tel­ność”. Bóg jed­nakże oka­zuje ła­skę uzdro­wie­nia rów­nież w do­cze­sno­ści przez mo­dli­twę wiary w zbaw­cze dzieło Je­zusa Chry­stusa, dary uzdra­wia­nia oraz przez na­uki me­dyczne.
Re­fe­ren­cje bi­blijne: Wj 15,26; Lb 12,10–16; 21,4–10; 2 Krl 21,1–11; Iz 38,1–8; 53,4–5; Mt 8,1–17; 9,12; 10,1.8; Mk 2,17; 16,17–18.20; J 5,31; Dz 3,1–9; 5,12–16; 10,32–35; 1 Kor 12,9.28; 1 Tm 5,23; 2 Tm 4,20; Jk 5,13–16.

9. Ko­ściół
Za­ło­ży­cie­lem Ko­ścioła jest Je­zus Chry­stus. Do Ko­ścioła Po­wszech­nego na­leżą lu­dzie wie­rzący i od­ro­dzeni z Du­cha Świę­tego za­równo ży­jący na ziemi, jak i ci, któ­rzy “za­snęli w Chry­stu­sie”. Ci, któ­rzy ode­szli do wiecz­no­ści sta­no­wią Ko­ściół Try­um­fu­jący, zaś jesz­cze ży­jący na ziemi – Ko­ściół Piel­grzy­mu­jący. Głową Ko­ścioła jest Je­zus Chry­stus.
Ko­ściół lo­kalny na­zywa się zbo­rem. Zbory mogą łą­czyć się we wspól­noty ko­ścielne, de­no­mi­na­cje. Do bu­do­wa­nia Ko­ścioła, Ciała Chry­stu­so­wego, Pan usta­no­wił od­po­wied­nie służby, np. bi­sku­pów, pre­zbi­te­rów, pa­ste­rzy, na­uczy­cieli, ewan­ge­li­stów, dia­ko­nów.
Re­fe­ren­cje bi­blijne: Wj 40,34–38; Mt 16,18; 18,15–20; 28,18–20; Dz 2,41–44; 11,26; 15,1–35; 20,17–38; Rz 1,7; 1 Kor 12,12–31; Ef 1,10.22–23; 4,1–16; 5,23–32; Kol 1,18–19; Hbr 12, 18–24; Ap 2; 3.

10. Mał­żeń­stwo
Mał­żeń­stwo zo­stało usta­no­wione przez Boga w ak­cie stwo­rze­nia. I może ono być za­warte tylko mie­dzy jed­nym męż­czy­zną i jedną ko­bietą. Nie może być za­warte mie­dzy bli­skimi krew­nymi, po­nie­waż jest to za­bro­nione przez Słowo Boże. Ce­lem mał­żeń­stwa jest za­równo pro­kre­acja, prze­ka­zy­wa­nie daru ży­cia na­stęp­nemu po­ko­le­niu, jak i wspól­nota oraz po­moc wza­jemna. Za­sadą mał­żeń­stwa jest jego nie­ro­ze­rwal­ność.
Re­fe­ren­cje bi­blijne: Rdz 1,26–28; 2,20–25; 24,1–67; Ne 13,25–27; Mt 19,3–12; Mk 10,1–12; Ef 5,21–32; 1 Kor 7,2–40; 1 Tm 3,2.12; 4,3; Hbr 13,4.

11. Rze­czy osta­teczne
Bóg wy­zna­czył dzień, w któ­rym bę­dzie są­dził świat spra­wie­dli­wie przez Je­zusa Chry­stusa. W dniu tym będą są­dzeni wszy­scy lu­dzie oraz upa­dli anio­ło­wie z sza­ta­nem na czele. Na­stąpi wów­czas po­wszechne zmar­twych­wsta­nie: spra­wie­dli­wych w prze­mie­nio­nym ciele do ży­cia wiecz­nego, nie­spra­wie­dli­wych zaś – na wieczne po­tę­pie­nie. Dzie­dzic­twem spra­wie­dli­wych bę­dzie “nowe niebo i nowa zie­mia, w któ­rych spra­wie­dli­wość mieszka”, zaś nie­spra­wie­dli­wych – “je­zioro ogni­ste”.
Re­fe­ren­cje bi­blijne: Rdz 3,19; Wj 3,1–6; Kzn 12,7; Hi 19,25–27; Mt 24,1–44; 25,1–13.31–46; Łk 16,19–31; 20,27–38; J 11,23–27.32–44; Dz 2,29–32; 13,36–39; Rz 1, 1–4; 14,7–9; 1 Kor 3,10–17; 15,1–55; 2 Kor 5,1–10; Flp 2, 9; 1 Tes 4,13–18; 5,1–11; 2 Tes 1,6–10; 2,1-l2; Hbr 13,8; 1 P 1,10–12; 2 P 2,4–13; 3,1–13; Jud 6–9.14–15; Ap 20–22.

Wy­zna­nie wiary ni­cej­skie

Wie­rzę w je­dy­nego Boga, Ojca Wszech­mo­gą­cego, Stwo­rzy­ciela nieba i ziemi, wszyst­kich rze­czy wi­dzial­nych i nie­wi­dzial­nych. I w je­dy­nego Pana Je­zusa Chry­stusa, jed­no­ro­dzo­nego Syna Boga, z Ojca zro­dzo­nego przed wszyst­kimi wie­kami: Boga – z Boga, świa­tłość z świa­tło­ści, Boga praw­dzi­wego z Boga praw­dzi­wego, zro­dzo­nego, nie stwo­rzo­nego, współ­istot­nego z Oj­cem, przez któ­rego wszyst­kie rze­czy się stały; który dla nas, lu­dzi, i dla na­szego zba­wie­nia zstą­pił z nie­bios, i wcie­lił się przez Du­cha Świę­tego z Ma­rii Panny i stał się czło­wie­kiem; za nas także ukrzy­żo­wany pod Pon­cju­szem Pi­ła­tem, umę­czony i po­grze­bany zo­stał; i zmar­twych­wstał dnia trze­ciego we­dług Pism; i wstą­pił do nieba, sie­dzi na pra­wicy Ojca; i znów przyj­dzie z chwałą są­dzić ży­wych i umar­łych; któ­rego Kró­le­stwu nie bę­dzie końca. Wie­rzę w Du­cha Świę­tego, Pana i Oży­wi­ciela, który od Ojca i Syna po­cho­dzi, który z Oj­cem i Sy­nem za­równo jest czczony i we­spół wiel­biony; który mó­wił przez pro­ro­ków. Wie­rzę w je­den święty, po­wszechny i apo­stol­ski Ko­ściół. Wy­znaję je­den chrzest na od­pusz­cze­nie grze­chów. I ocze­kuję zmar­twych­wsta­nia umar­łych i ży­wota przy­szłego wieku. Amen.

Wy­zna­nie wiary apo­stol­skie

Wie­rzę w Boga Ojca, Wszech­mo­gą­cego, Stwo­rzy­ciela nieba i ziemi. I w Je­zusa Chry­stusa, Syna Jego je­dy­nego, Pana na­szego, który się po­czął z Du­cha Świę­tego, na­ro­dził się z Ma­rii Panny, umę­czon pod Pon­cju­szem Pi­ła­tem, ukrzy­żo­wan, umarł i po­grze­bion, zstą­pił do pie­kieł, trze­ciego dnia zmar­twych­wstał, wstą­pił na nie­biosa, sie­dzi na pra­wicy Boga, Ojca Wszech­mo­gą­cego, skąd przyj­dzie są­dzić ży­wych i umar­łych. Wie­rzę w Du­cha Świę­tego, święty Ko­ściół Po­wszechny, spo­łecz­ność świę­tych, grze­chów od­pusz­cze­nie, ciała zmar­twych­wsta­nie i ży­wot wieczny. Amen.

 

Źró­dło: www​.kz​.pl